BIOGRAFIA

a,pic1,1017,624,1406,show2

Artysta rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu).

Urodził się 17 października 1930 r. w Żninie. Naukę rozpoczętą w 1937 r. w miejscowej szkole podstawowej przerwał wybuch wojny światowej. Po wkroczeniu okupanta został wraz z rodzicami wysiedlony do Nowego Targu. Pod koniec 1945 wrócił do rodzinnego Żnina, gdzie rozpoczął naukę w Gimnazjum i Liceum im. Braci Śniadeckich. Po egzaminie maturalnym został przyjęty na Wydział Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Pod koniec studiów otrzymał wyróżnienia w konkursach na Pomnik Bohaterów Gdańska oraz na płaskorzeźbę Adama Mickiewicza w Krakowie.

W 1956 uzyskał dyplom ukończenia studiów, a w 1955 objął stanowisko asystenta, zaś w 1964 wykładowcy. W 1972 otrzymał stopień docenta etatowego. Od 1974 prodziekan Wydziału Rzeźby. W 1982 uzyskał tytuł profesorski, od 1995 jest profesorem zwyczajnym.
Przez cały czas pracuje na Wydziale Grafiki, Malarstwa i Rzeźby.

Równolegle z pracą dydaktyczną kontynuuje pomyślnie, rozpoczętą jeszcze podczas studiów, działalność twórczą. W 1970 w Arsenale otwarta została jego pierwsza indywidualna wystawa rzeźby, medalierstwa i grafiki. Jego prace trafiły do wielu zagranicznych galerii i muzeów m.in. w Sztokholmie, Helsinkach, Madrycie, Londynie i Getyndze.

W 1975 powstał monumentalny pomnik Mieszka I i Bolesława Chrobrego w Gnieźnie. Jest także autorem m.in. fontanny w Parku im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, rzeźby parkowej w poznańskim Ogrodzie Botanicznym, rzeźby Heliosa na placu Rapackiego w Toruniu, rzeźby Chrystusa w kościele ojców Franciszkanów w Koszalinie, rzeźby Świętej Jadwigi w Plewiskach, portretów w brązie rektorów Politechniki Poznańskiej oraz tablic pamiątkowych poświęconych Henrykowi Wieniawskiemu w Wiedniu i Stefanowi Batoremu na Węgrzech. Stworzył szereg medali, w tym z okazji piętnastolecia i dwudziestolecia wyzwolenia Poznania, pięćdziesięciolecia Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz pięćdziesięciolecia Powstania Wielkopolskiego. W 1990 zrealizował ołtarz kościoła oo. Dominikanów w Poznaniu. Lata 1995-2000 spędził przy pracy nad rzeźbą parkową Tytusa Działyńskiego dla Kórnika.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Otrzymał m.in. I nagrodę w konkursie na projekt pomnika Juliusza Słowackiego (1961), III nagrodę w konkursie na projekt pomnika Mikołaja Kopernika we Fromborku (wraz z zespołem – 1971), wyróżnienie w konkursie na projekt pomnika Fryderyka Chopina w Londynie (wraz z zespołem 1973), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za całokształt twórczości.

źródło: http://www.poznan.pl/mim/publikacje/pages.html?id=284&ch=313&instance=1017&lang=pl
2014r.

Zmarł 25 maja 2006 r.
Spoczywa na cmentarzu na Miłostowie w Alei Zasłużonych w Poznaniu


Linki:
Wikipedia
Wywiad z prof. J. Kopczyńskim – Arsenał Galeria Miejska w Poznaniu


Mottem projektu jest sentencja Henry Moora, do której prof. Kopczyński odwołał się w jednym ze swoich powystawowych katalogów – „tylko coś bardzo małego i bardzo dużego daje dodatkowe przeżycie wymiaru”.


galeria internetowa: www.jozefkopczynski.eu